

Parmak ucunda yürüme, çocuğun yürürken topuğunu yere değdirmeden ayağının ön kısmına basmasıdır. Yürümeyi yeni öğrenen çocuklarda sıktır ve çoğu zaman kendiliğinden geçer. Hekimler altta yatan bir neden bulunmayan bu tabloya idiyopatik (nedeni bilinmeyen) parmak ucunda yürüme der. Çocuğunuz 2–3 yaşından sonra hâlâ çoğunlukla böyle yürüyorsa, topuğunu hiç yere indiremiyorsa ya da tek ayağı etkileniyorsa onu bir çocuk ortopedisi uzmanına gösterin.
Sayfa İçeriği
Parmak ucunda yürüme, çocuğun adımlarını topuk yerine ayağının ön kısmıyla attığı bir yürüyüş şeklidir. Çocuk istediğinde düz basabiliyorsa ve muayenede bir sorun yoksa bu genellikle bir alışkanlıktır. Bazı çocuklarda ise baldır kası ve aşil tendonu zamanla kısalır; o zaman çocuk istese de topuğunu yere indiremez.
Yürümeye yeni başlayan çocuklarda bu yürüyüş ilk aylarda olağandır ve çoğu çocukta 2 yaş civarında yerini topuk-parmak yürüyüşüne bırakır. İsveç’te 1.436 çocuğu izleyen bir araştırmaya göre 5,5 yaşında çocukların %4,9’u parmak ucunda yürümüş ya da hâlâ yürüyordu. Bu çocukların yarısından fazlası, hiçbir tedavi almadan bu yaşa kadar parmak ucunda yürümeyi bırakmıştı. Araştırmaya göre 5,5 yaşında parmak ucunda yürümeye devam edenlerin oranı ise %2,1’di.
Bu nedenle 2 yaşından küçük bir çocukta tek başına bu durum genellikle endişe verici değildir. 2–3 yaşından sonra sürüyorsa bir değerlendirme yaptırmak doğru olur.
En sık neden idiyopatik parmak ucunda yürümedir; yani muayene ve tetkikler altta yatan bir hastalık göstermez. Daha az sıklıkla şu nedenler rol oynar:
Duyusal bütünleme sorunu da sık anılan bir nedendir. Ancak nedeni bilinmeyen tipte duyusal farklılıkları inceleyen sistematik derleme, bu görüşü destekleyen kanıtın az olduğunu gösterdi.
Parmak ucunda yürüme tek başına otizm belirtisi değildir; parmak ucunda yürüyen çocukların büyük çoğunluğunda otizm yoktur. Muayenehaneme bu şikâyetle gelen ailelerin çoğu otizm şüphesiyle gelmiyor. Yine de her ihtimale karşı, içimiz rahat etsin diye bir çocuk psikiyatrisi değerlendirmesi öneriyorum; bu bir tanı değil, yalnızca bir kontrol.
Otizmli çocuklarda parmak ucunda yürüme daha sıktır. ABD’de yaklaşık 285 bin çocuğu kapsayan bir çalışmada kalıcı parmak ucunda yürüme otizmli çocuklarda %6,3, diğer çocuklarda %1,5 oranında bulundu. Otizmde bu yürüyüşe genellikle başka işaretler de eşlik eder:
Bu işaretlerden biri varsa çocuğunuzu çocuk psikiyatrisine gösterin. Erken değerlendirme, gerekirse desteğin erken başlamasını sağlar.
Otizmli çocukların neden daha sık parmak ucunda yürüdüğü kesin olarak bilinmiyor. Duyusal farklılıklar ve hareket planlamasıyla ilgili açıklamalar öne sürülüyor, ancak bunlar kanıtlanmış değil. Bilinen şey, otizmli çocuklarda bu yürüyüşün daha uzun sürdüğü ve tedaviye daha geç yanıt verdiğidir.
Aşağıdaki durumlardan biri varsa çocuğunuzu bir çocuk ortopedisi uzmanına gösterin:
Hekim tanıyı çoğu zaman öykü ve muayeneyle koyar. Hekim yürümenin ne zaman başladığını, ailede benzer durum olup olmadığını ve gelişim basamaklarını sorar. Ardından ayak bileği hareket açıklığını, kas gerginliğini, refleksleri ve yürüyüşü değerlendirir.
Muayene normalse genellikle tetkik gerekmez. Kas hastalığı şüphesinde hekim kan testi (CK), sinir sistemi şüphesinde EMG ya da MR isteyebilir. Gelişimsel bir endişe varsa çocuk nörolojisi ya da çocuk psikiyatrisi değerlendirmesi gerekir.
Tedavi; çocuğun yaşına, altta yatan nedene ve ayak bileğinin ne kadar esnek olduğuna bağlıdır. Nedeni bilinmeyen tipte basamaklar genellikle şöyledir:
Bu yöntemlerden hangisinin daha üstün olduğu henüz net değil. Cochrane derlemesi, tedavileri karşılaştıran çalışmaların kesin sonuç çıkarmak için yetersiz olduğunu belirtiyor. Bu yüzden hekim tedaviyi çocuğun durumuna göre adım adım planlar.
Bu yürüyüşü tek başına düzelten, etkisi kanıtlanmış bir ayakkabı yok. Bazı hekimler sert tabanlı ayakkabı ya da özel tabanlık dener, ancak bunlarla ilgili çalışmalar sınırlıdır. Ayak bileği ortezi ise ayakkabıdan farklıdır; hekim önerisiyle kullanın. Topuğu yüksek ayakkabılardan kaçının, çünkü ayağı aşağı doğru iten pozisyonu destekler.
Baldır kası ve aşil tendonu uzatma ameliyatları çocuk ortopedisinde sık yapılan ve genellikle güvenli ameliyatlardır. Her ameliyatta olduğu gibi enfeksiyon, yara sorunları ve tendonun fazla ya da az uzaması gibi riskler vardır.
Çoğu çocuk ameliyattan kısa süre sonra alçıyla yürümeye başlar. Alçı genellikle 4–6 hafta kalır; ardından bir süre atel ve germe egzersizleri devam eder.
Hayır. Parmak ucunda yürümenin boy uzamasına bir etkisi yoktur. Boy uzamasını etkileyen gerçek etkenler için boy uzaması yazımıza göz atabilirsiniz.
Parmak ucunda yürüme, yürümeyi yeni öğrenen çocuklarda sıktır ve çoğu zaman kendiliğinden geçer. Tek başına otizm belirtisi değildir, ancak konuşma ve iletişimle ilgili bir endişe varsa çocuğu çocuk psikiyatrisine gösterin. Diğer çocuk ortopedisi konularına da göz atabilirsiniz.
Çocuğunuz 2–3 yaşından sonra hâlâ böyle yürüyorsa, topuğunu yere indiremiyorsa, tek ayağı etkileniyorsa ya da sık düşüyorsa bir çocuk ortopedisi uzmanına başvurun.
Doç. Dr. Aybars Kıvrak’ın konu ile alakalı medyadaki demeçleri
Yazı içeriği sadece bilgilendirme amaçlıdır, tanı ve tedavi için mutlaka doktorunuza başvurunuz.
Diğer bilgilendirme yazıları için tıklayınız.
En son güncelleme 8 Kasım 2026 Doç.Dr.Aybars Kıvrak